Blog

Tiener of moeder zijn?

30 januari 2011 / favela, Huize Luzeiro, sloppenwijk, Tijs en Kelly / Comente

Het programma van vandaag zou voor tieners, zowel jongens als meisjes, van 14 tot 20 jaar zijn. De jongens zouden gaan voetballen en de meisjes een dans leren. Ik was bij de groep meisjes en Tijs bij de jongens in de groep.

Een meisje in het bijzonder trok mijn aandacht. Laten we haar Maria* noemen (verzonnen naam*).

Maria is een 15-jarig meisje, vol van leven met ronde, zwarte ogen, een mooie glimlach en een vleugje kinderachtig. Alles in haar schreeuwt om aandacht. Ze probeert van alles om aandacht te krijgen! Terwijl ze probeerde de dans te leren probeerde ze met typische tiener grapjes op te vallen. Niets mis mee, toch? Een tiener die tiener is. Het is ontzettend normaal, als ik niet, terwijl we naar de grapjes van Maria luisterden en keken, in mijn armen haar kleine baby had. Ja. Maria is pas 15 maar is al de moeder van een meisje van 8 maanden. Een prachtig meisje met krullend zwart haar versierd met gekleurde knipjes, en met mooie ronde ogen als die van haar moeder.

Maria raakte zwanger toen ze slechts 13 jaar oud was. Ze woont niet samen met de vader van het kind (die nu 21 jaar oud is) en  haar moeder helpt haar het kind op te voeden.

Toen ze aankwam op de dansles “gooide” ze de baby op mijn schoot en keek nauwelijks meer om naar het mooie meisje in de grote zaal. Ik speelde met haar, gaf haar de fles, en na een tijdje viel de kleine baby, weggestopt op mijn schoot, in slaap.

Ik weet dat dit niet zou moeten gebeuren. Een vrouw moet leven haar kindertijd en tienerjaren leven en beleven, daarna trouwen met iemand die zij liefheeft en die ook van haar houd, een gelukkig huwelijk opbouwen, dan samen kinderen krijgen als haar lichaam en het huwelijk er klaar voor zijn en dan de kinderen opvoeden met de man die van haar houdt. Dat is wat God wil voor ons allemaal. Maar helaas was het voor Maria weggestolen. En hoe ziet de toekomst van dit mooie meisje er uit? Hier waar we wonen en werken zijn twee mooie meisjes, Sophia en Emily. Ze worden goed verzorgd en opgevoed door hun ouders. Ontvangen liefde, genegenheid, discipline en zorg van hun ouders en van iedereen om hen heen. Als ik hen zie vind ik dat ALLE kinderen het verdienen om dat te hebben. Zij verdienen een gezond leven, waarin ze worden gewaardeerd en hun ouders ze liefhebben.


Wat kunnen we doen om ervoor te zorgen dat onze kinderen alles krijgen wat ze verdienen en nodig hebben? Wat kunnen we doen om niet alle Marias te verliezen voor dat de tieners volwassenen worden?
Als de dansles voorbij is geef ik de baby terug in de armen van haar moeder. Het meisje, nog half slapend, hief haar kleine arm op en zwaaide naar me. Ik nam ze mee naar de poort en nam afscheid. Mijn hart brak toen ik hen zag vertrekken. En ik denk dat het hart van God ook breekt, want dit was nooit zijn plan voor zijn dochters.
Met heel mijn hart bid ik dat ze de liefdevolle vader, die God is, zullen leren kennen. Dat ze bereikt zullen worden met de volheid van Gods liefde. En, met heel mijn hart, wil ik deel uitmaken van Gods plan om die realiteit te veranderen.



Share:

Reacties

Reageer: