Blog

Hier in Brazilie…

1 mei 2013 / Brazilie / Comente

Heb je ooit een buitenlander gesproken, die in het land op bezoek is, en die iets zegt over jou land dat je zelf nog nooit opgevallen was?
We zijn zo gewend aan onze cultuur en ons land dat de detailles ons niet meer opvallen. Het is allemaal gewoon voor ons.
Ik weet nog dat, toen ik Nederland voor het eerst bezocht, ik het telkens had over alles wat anders voor me was. Hij zei toen dat hij zo op leerde letten om de schoonheid van het land en de cultuur te zien, “door buitenlandse ogen”.
Een paar dagen geleden viel een tekst heel erg op voor de Brazilianen. Het is een tekst waar een fransman verteld over zijn ervaringen in Brazilie. Ik vond het interessant en dus  hoop ik zo wat grappige culture dingetjes uit mijn land met jullie te delen. Wie weet kunnen jullie die hier al geweest zijn het zelf ook  herkennen.


- Hier in Brazilie mag je je eten niet met je handen aanraken. Bij de MacDonalds, eet je je hamburger in een servetje. Op elk bar, café of restaurant tafeltje staat een servettenhouder. Maar de servetjes zijn bijna van plastic, niet zacht of aangenaam. Het doel ervan is niet je mond afvegen maar je eten op te pakken zonder je handen vies te maken en zonder dat er papier aan je eten blijft plakken.

- Hier in Brazilie zijn externe tekenen van rijkdom erg gewoon: dure geimporteerde autos, super dure restauranten in rijke buurten, selectieve clubs waar alleen de allerrijksten voor kunnen betalen.

- Hier in Brazilie zitten stellen naast elkaar in de bar of het restaurant, alsof ze in de auto zitten.

- Hier in Brazilie is er altijd een katholieke priester op Tv of radio

- Hier in Brazilie gaat het leven langzaam. Het is normaal de hele dag vast in het verkeer te zitten. Maar trek gauw op als het stoplicht groen wordt, soms zelfs voor het ook werkelijk groen is, al rijdt er niemand achter je. Het is ook erg gewoon 10 minuten in de rij te staan in de supermarkt al staat er maar 1 iemand voor je. Het duurt erg lang voor alle producten gelezen zijn en vaak moeten er flink wat getypt worden of is er iemand nodig die gaat ontdekken hoe duur een zeker product nu ook al weer was. Maar je moet zo snel mogelijk je credit kaart uit de machine trekken. Als je niet snel genoeg ben zal het kassameisje daar zeker commentaar op leveren.

- Hier in Brazilie is muziek een deel van het leven. Overal is live muziek. Erg veel Brazilianen kunnen gitaar spelen, al geven ze dat niet toe als je het ze vraagt. Er zijn talentvolle muziekanten, al spelen ze nooit hun eigen nummers. Bij elke bar is een coverband te vinden.

- Hier in Brazilie werkt het verschil tussen links en rechts in de politiek niet echt. Brazilie is in zekere aspecten een links land en in andere juist weer een rechtsland. Je kunt bijvoorbeeld zomaar je baan verliezen, zonder dat van te voren te horen. Er zijn enorme verschillen tussen rijk en arm. De salarissen varieeren tussen 20 minimum inkomens (wat voor de rijken erg normaal is) en  1 minimum inkomen wat voor de armen nog normaler is. De kinderen van de middel en hoge klasse studeren op particuliere scholen. De kerken heb veel te zeggen in de politieke beslissingen. Aan de andere kant is er een publiek gezondsheid systeem, is de staat eigenaar van vele zaken, zijn er ontzettend veel publieke werknemers, en bestaat er enige hulp  om de armoede uit te roeien en om de minder ontwikkelde gebieden te helpen. Dezelfde overheid is een mengelmoes van conservatief, liberaal en socialistisch.

- In Brazilie is het gewoon iemand te leren kennen, een tijd te kletsen, en dan te zeggen “we spreken nog wel af om verder te kletsen” zonder telefoonnummers uit te wisselen.

- In Brazilie betekent het woord “verschijnen” meestal “niet verschijnen”. Men zegt bijvoorbeeld: “Ik verschijn later nog wel” wat eigenlijk betekent dat je dat niet zal doen.

- Hier in Brazilie is het weer heerlijk. Veel zon, niet koud, perfect om wat buiten te doen. Maar op zondag zul je niemand op straat tegenkomen, tenzij je naar de mall gaat. Er is niemand op straat maar de zogenaamde shoppingcenters zijn propvol, al  zijn ze het saaiste wat er in Brazilie te doen valt.

- Hier in Brazilie zijn de soap series belangrijker dan de bioscoop, al is er een goede nationale filmproductie.

- Hier in Brazilie  is zout eten ook echt zout en is zoetigheid erg zoet. Ook is eten altijd veel eten.

- Hier in Brazilie plant men de beste koffie ter wereld en veel. Jammer genoeg wordt het slecht klaargemaakt en vol suiker.

- Hier in Brazilie denkt men dat slecht rijden, files, langdurig bouwen, corruptie, bureaucratie en onbeleefdheid Braziliaanse concepten zijn. Al ben ik zelf nog nooit in een land geweest waar iedereen goed rijden kan, waar alle verbouwingen op de datum ingeleverd worden, waar corruptie alleen een theorie is, waar papierwerk niet nodig is of waar iedereen beleeft is.

- Hier in Brazilie zijn er drie verschillende soorten stopcontacten. Niemand weet precies waarom…

- Hier in Brazilie moet je het niet vreemd vinden om uitgenodigd te worden voor de tweede verjaardag van een kind. Er zullen toch meer volwassenen dan kinderen zijn, en meer bier dan sap. Ook moet je het niet vreemd vinden als het meer lijkt op de kroning van de keizer dan op  een verjaardag. Het is “normaal”

- Hier in Brazilie bestaat het idee van verschillende gangen van een maaltijd niet. Je hebt een gang waar je alles bij op je bord legt: groente, vlees, kaas, rijst en bonnen, dus is het altijd alles door elkaar.

- Hier in Brazilie is God overal te vinden… tenminste in het taalgebruik: ‘ga met God’, ‘zo wille God’, ‘moge God het niet toelaten, ‘oh mijn God’, ‘dankzij God’, ‘voor Gods liefde’ zijn zinnetjes waar mensen mee rondgooien. Gelukkig is God Braziliaans (volgen een Braziliaans gezegde)

- Hier in Brazilie hoor ik telkens het woord ‘Blitz’, en heb ik dus de indruk dat de Duitsers aan gaan vallen. Een herrinering aan het franse collectieve geheugen…. Een blitz is hier als de politie op straat is om je papieren na te kijken.

- Hier in Brazilie vind je veel gebraziliaanste amerikaanse namen: Gilson, Rickson, Denilson, Maicon, etc.

- Hier in Brazilie is je opgestoken duim overal een signaal voor: “alles goed?”, “dank je wel”, “sorry”.

- Hier in Brazilie, als een film op TV komt, gebeurt dat niet een keer. Als je hem mis hoef je je daar geen zorgen over te maken want hij zal de komende dagen nog tientalle keren op TV te zien zijn. Daarom heb ik “Hitch” nu al 4 keer onwillend moeten zien.

- Hier in Brazilie houd iedereen van popcorn en hotdogs. Dat begrijp ik niet.

- Hier in Brazilie, als je iets wilt zeggen, moet je dat wel van te voren laten weten. Zinnetjes als “laat me je iets vertellen”, “ik zal je iets zeggen”, en, mijn persoonlijke favoriet: “kijk eens om te zien”. Dankjewel voor het seintje, ik was m’n ogen bijna vergeten.

- Hier in Brazilie betekent eten rijst, bonen en nog wat.

- Hier in Brazilie zijn de mensen erg gastvrij. Het is gewoon een nieuw iemand op te nemen in je vrienden groep. Dat is een groot verschil van de rest van de wereld. Dank jullie wel Brazilianen.

- Hier in Brazilie, geloven de brazilianen niet in Brazilie. Het kan niet helemaal werken of goed gaan, want zo gaat dat hier, dit is Brazilie. Er is een gevoel van inferioriteit, vooral tegenover de Verenigde Staten. Ik wacht nog op de dag de de Brazilianen hun ogen zullen openen.

- Hier in Brazilie zul je altijd een zakje of tasje vinden om het afval in te gooien

- Hier in Brazilie poetst men de tanden na  het middageten op kantoor.

- Hier in Brazilie lijkt het of de vuilnismannen de gelukkigste baan hebben. Ze zijn altijd enthousiast, rennen achter de vuilniswagen aan alsof het een carnaval wagen is. Ze zijn erg atletisch en kunnen rennen, schreeuwen, vuilniszakken gooien en meisjes op straat versieren, allemaal tegelijk.

- Hier in Brazilie kun je de vulling van je pizza verdelen, een halve pizza van de ene en de andere helft van een andere smaak. Een simpel maar geniaal idee.

- Hier in Brazilie verlaat je het ouderlijk huis pas als je trouwt. Dus is het erg normaal dat mensen van 30 nog bij hun ouders wonen.

-Hier in Brazilie betekent een afspraak om 20:00 uur dat het om 21:00 uur begint, of later. Zeker als je met een groep afspreekt.

- Hier in Belo Horizonte zegt men dat dit de kleinste grote stad ter wereld is. 5 miljoen inwoners maar iedereen kent elkaar. Daarom zegt men dat Belo Horizonte een ei is.

Van het blog “(O outro) diario do Olivier

Dit is een beetje van hoe een fransman Brazilie ziet. Hoe zou het in de ogen van een Hollander zijn?



Share:

Reacties

Reageer: